Zoeken op deze site:

	Het laatste bedrijf Van André van Spaendonck & Zonen naar Spandon  De geschiedenis van een familiebedrijf mr.dr. B.J. van Spaendonck

Inhoud

Voorwoord
Inleiding
G.C. van Spaendonck & Zonen wordt opgesplitst in André van Spaendonck & Zonen en Gebr. Van Spaendonck
Een oude bron over André van Spaendonck & Zonen 
Na het overlijden van Charles
Oom en neef aan de leiding: Eduard en Frans
Charles - Franszoon - alleen aan het roer
De uitgifte van certificaten van aandelen en de oprichting van het Administratiekantoor André van Spaendonck & Zonen 
Spandon-kwaliteit en de bouw van een nieuwe fabriek
De samenstelling en het functioneren van de directie
Sociaal beleid
Financiële ontwikkeling
Commissarissen 
Beschouwing over de situatie in de wolindustrie 
De gang van zaken bij André van Spaendonck & Zonen vanaf 1965
Het jaar 1968
Beeren Fabrics N.V.
Mr. F.F. van Rhijn, gedelegeerd commissaris
De bankiers
Het voorstel van prof. Diephuis
Het laatste bedrijf
Het verhaal van Ed
Het doek valt
Epiloog
Het verhaal van Dimpel
Bijlage: Beknopt overzicht van de verwantschap
Bronnen en geraadpleegde literatuur betreffende de Tilburgse wollenstoffenindustrie en wollenstoffenfabriek André van Spaendonck & Zonen
Noten
Curriculum

Voorwoord

Het hoofdthema van dit boekje is de geschiedenis van het familiebedrijf André van Spaendonck & Zonen, dat model kan staan voor de bedrijvigheid in de wollenstoffenfabricage, die sinds de bestaansgrond vormde van de familie Van Spaendonck, waarvoor Jan Anthonie Sebastiaan van Spaendonck (*1755-†1831) in de tweede helft van de 18e eeuw de grondslag legde. Sindsdien hebben vele leden van de familie als ondernemer of als medewerker de kost verdiend in deze nijverheid, waarvan hier de ververij afzonderlijk vermelding verdient.
Dat André van Spaendonck & Zonen in het zoeklicht is geplaatst, is gemotiveerd door de documentatie, die over dit bedrijf kon worden vergaard, ondanks het feit dat het bedrijfsarchief verloren is gegaan. Het beschikbare materiaal bood de mogelijkheid een verhalende reconstructie op te bouwen, die zoals zal blijken illustratief is voor de verwevenheid van de familie met de wollen stoffen, al is dit opstel beperkt tot één bedrijf, waar de leden van één gezin de boventoon voerden. Maar met de sluiting van André van Spaendonck & Zonen eindigde ook de betrokkenheid van leden van de familie als ondernemers bij de branche, zodat vanuit dat gezichtspunt terecht gesproken kan worden van “Het laatste bedrijf”, al wordt met deze term een terminale lading beoogd, die van ook toepassing is op de totale ondergang van de wollenstoffennijverheid in de regio Tilburg. 
Op bescheidener schaal bedoelt ‘Het laatste bedrijf” een afronding te zijn van een reeks van drie studies of beschouwingen, die door ondergetekende successievelijk zijn gewijd aan facetten van het grondthema de wollenstoffenindustrie, namelijk:
de ondernemer: ‘Gerard Cornelis van Spaendonck (1804-1873). Enkele facetten van de Tilburgse samenleving in het midden der negentiende eeuw’, de organisatie: ‘In de wol geverfd. De Tilburgse Wollenstoffenindustrie vanuit de optiek van een lokale ondernemersvereniging (1896-1940)’ en het bedrijf: ‘Het laatste bedrijf. Van André van Spaendonck & Zonen naar Spandon. De geschiedenis van een familiebedrijf’.

Om de lezer enigszins wegwijs te maken in de relatie tussen de vele ‘dramatis personae’met de familienaam Van Spaendonck is een vereenvoudigde stamboom opgenomen, waarin ter wille van de toegankelijkheid alleen degenen vermeld zijn, die in het verhaal een rol spelen of daarin genoemd worden. Eenvoudigheidshalve is bij de aanduiding van de leden van de familie Van Spaendonck in het algemeen volstaan met de roepnaam. Alleen bij de eerste vermelding zijn de personalia uitvoeriger opgegeven.

Zoals meerdere malen wordt vermeld ter verontschuldiging van de mogelijke onvolledigheid van de feiten of gegevens, is het bedrijfsarchief van André van Spaendonck & Zonen niet bewaard gebleven. Bij het schrijven werd gebruikgemaakt van archivalia en documenten, die voornamelijk door familieleden ter beschikking zijn gesteld van de Joannes Antonius van Spaendonck Stichting. Daarnaast kon ondanks het tijdsverloop sinds de gerelateerde gebeurtenissen dikwijls een beroep worden gedaan op personen die op de hoogte waren van feiten en gebeurtenissen, zodat het relaas op veel punten gepreciseerd kon worden. Voor hun inbreng, waarvan bij de bronnen en literatuur melding is gemaakt, is de auteur veel dank verschuldigd. 

B.J. van Spaendonck 
Tilburg, 4 april 2004