 |
|||
 |
421. Pieter Vreede | ||
|
|||
|
Titel: |
Pieter Vreede |
|
Ondertitel: |
|
|
Auteur: |
Paul van Dun |
|
Jaargang: |
XIII (1995) Tilburg, tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur |
|
Nummer: |
1 |
|
Pagina´s: |
31 |
In de reeks egodocumenten verscheen bij uitgeverij Verloren de autobiografie van de in Leiden geboren Pieter Vreede (1750-1837). Gemeentearchivaris Gerard Steijns schreef voor deze uitgave een korte inleidende biografie van Vreede.
Pieter Vreede is vooral bekend vanwege zijn rol in de landelijke politiek. Hij was de wegbereider van de door Daendels in januari 1798 gepleegde radicaal-unitarische staatsgreep. Na deze staatsgreep werd Vreede een van de vijf leden van het Uitvoerend Bewind. Een tweede coup een half jaar later betekende het feitelijke einde van zijn politieke loopbaan. Vreede was ook wolfabrikant, en in die hoedanigheid was hij van grote betekenis voor Tilburg. Na zich hier in 1782 gevestigd te hebben, introduceerde hij er eind achttiende eeuw de grotere textielfabriek, waar spoedig ook andere produktiestadia dan het spinnen en weven plaatsvonden. Met tachtig in de fabriek werkzame arbeiders en tweehonderd thuiswerkers, was ze in 1812 het grootste bedrijf van Tilburg. Het bedrijf stond ondertussen - sinds 1802 - onder leiding van twee zoons van Vreede, Paulus en Hendrik.
Pieter Vreede (1750-1837) door B. de
Poorter
1835 (part. collectie).
De autobiografie Mijn levensloop werd door Vreede op hoge leeftijd, waarschijnlijk kort voor zijn dood in 1837 geschreven. Mijn levensloop behandelt overigens niet het hele leven van de auteur. Ze begint in zijn jeugdjaren en stopt abrupt in 1796. Voor Tilburg zijn een aantal passages interessant; bijvoorbeeld waar hij vertelt over de komst in 1794 van de Franse legers, en zijn verhouding daarmee. Ook de passage over de verkiezing van de leden van de Nationale Vergadering in 1796 is erg aardig. Hier beklaagt Vreede zich erover dat hij niet rechtstreeks tot representant voor Brabant was gekozen. De schuld hiervoor gaf hij aan het 'munnikgespuis'. Zij hadden die dag de Tilburgse kiezers bewerkt toch vooral op een 'Roomschgezinde' kandidaat te stemmen.
M.W. van Boven, A.M. Fafianie en G.J.W. Steijns (ed.), Pieter Vreede, Mijn
levensloop, Hilversum, Uitgeverij Verloren, 1994, 112 blz., geïll., ISBN 90-6550-124-X,
f 25.
     |