 |
|||
 |
278. St. Michaël keert eindelijk terug naar Tilburg | ||
|
|||
|
Titel: |
St. Michaël keert eindelijk terug naar Tilburg |
|
Ondertitel: |
|
|
Auteur: |
Hein Verschure |
|
Jaargang: |
XVII (1999) Tilburg, tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur |
|
Nummer: |
1 |
|
Pagina’ s: |
29-30 |
De beelden aan de Bredaseweg hebben mij als liefhebber van het katholieke erfgoed altijd gefascineerd door het unieke monumentale karakter. In1964 werd de beeldenrij aan de Bredaseweg zwaar geweld aangedaan in het kader van de stadsvernieuwing. Een aantal beelden verdween naar de sloop en na de actie
"Heiligen gaan niet naar de hel" keerden tien jaar later alle beelden terug met uitzondering van de tweede Michaël. Alsof deze strijder tegen het ongeloof nog een rekening had te vereffenen. En dit bleek ook zo. In 1994 trof de bezitter van deze aartsengel op de plaats waar de beelden al die jaren hadden gelegen, twee gebroken vleugels aan, half uit de grond stekend. Twee jaar later, na teruggave aan het kerkbestuur, bleek er in de kelder van Janus van Raak het kerkje van de heilige Henricus te zijn gevonden en ook overgedragen. De eerste strijder werd met de vleugels in de oude waardigheid hersteld, maar zijn kompaan bleef weg. Reden voor mij om samen met publicist Cees van Raak via 'Tilburg Magazine' het bedrijfsleven te benaderen. Het artikel vermeldde een kaartenactie met Tilburgse kunstenaars, en de gemeente Tilburg nam direct een voortrekkersrol door het ontwerp met St. Michaël uit te brengen als nieuwjaarsgroet voor 1999.
De Nieuwjaarskaart van de gemeente Tilburg
(ontwerp Coen Tuerlings en foto Cees van Raak)
Inmiddels bleek echter de Stichting De Leeuw in alle stilte reeds zover gevorderd in het onderhandelen met de bezitter, dat deze nu zodanig is gerustgesteld in garanties voor de oorspronkelijke staat en plaats, en het nu dus eindelijk zover is gekomen. Notabene op 5 maart - mijn verjaardag - is het beeld opgehaald en naar de restauratiewerkplaats van fa.Vorselaars overgebracht. Het is nu nog een kwestie van weken alvorens de gehele rij, na wisseling van plaatsen, wordt voltooid in oude luister.
Hulde aan de Stichting De Leeuw, maar zeker ook aan familie De Kok, jarenlang hoeders en nooit overstag gegaan voor andere belangstellenden. Vraag blijft nu
wanneer het gestolen zwaard van de heilige Barbara het daglicht weer aanschouwt. Een kwestie van tijd en geloof, zoals de geschiedenis laat zien.
